Ova knjiga značajna je zbog toga što pruža uvid u odnosastrologije i religije u antičkom svetu, posebno u Grčkoj i Rimu. Kimon istražuje kako su ove dve discipline bile isprepletene i kako su uticale jedna na drugu. Knjiga se bavi raznim temama, uključujući ulogu astrologije u verskim obredima, verovanjima o sudbini i zagrobnom životu, kao i uticaj astrologije na razvoj filosofske misli. Jedna od tema je i magija i magijski obred.
Prevod Aleksandar Maćešić
Izdanje 2016 | Format 11×18cm
Strana 156 | ISBN 9788689107661
950 рсд
Ova knjiga značajna je zbog toga što pruža uvid u odnos astrologije i religije u antičkom svetu, posebno u Grčkoj i Rimu. Kimon ispituje kako su ove dve discipline bile isprepletene i kako su uticale jedna na drugu. Knjiga se bavi raznim temama, uključujući ulogu astrologije u verskim obredima, verovanjima o sudbini i zagrobnom životu, kao i uticaj astrologije na razvoj filosofske misli. Jedna od tema je i magija i magijski obred.
Kimon naglašava da su stari Grci i Rimljani smatrali astrologiju delom religije i da su je koristili da bi razumeli volju bogova i predvideli budućnost. Knjiga takođe pokazuje kako je astrologija bila povezana sa drugim oblastima znanja, kao što su medicina i matematika. „Astrologija i religija kod starih Rimljana i Grka“ je vredan resurs za sve one koji žele da razumeju kulturni i intelektualni kontekst antičkog sveta.
Astrologija kod Grka i Rimljana belgijskog istoričara i arheologa Franca Kimona jedno je od pionirskih i temeljnih dela za razumevanje antičke duhovnosti, astroloških verovanja i njihovog uticaja na helenistički i rimski svet. Kimon precizno obrađuje prenos astrolatrije iz vavilonskih i egiptoloških izvora u helenistički svet, pokazujući kako se istočnjački astralni fatalizam stopio s grčkom racionalnom mišlju i filosofijom.
Autor ubedljivo demonstrira kako je astrologija u poznoj antici prestala da bude samo veština gatanja i kako je prerasla u svojevrsnu „naučnu religiju” koja je ponudila celovit pogled na kosmos i čovekovo mesto u njemu. Analiza osvetljava jaku vezu između helenističke astrologije i stoičke nauke o kosmičkoj simpatiji (sympatheia), gde je koncept sudbine (heimarmene) dobio svoju matematičku i astralnu potvrdu.
Knjiga razotkriva kako je astrologija prožela sve slojeve antičkog društva – od imperatora koji su je koristili kao političko oruđe za legitimaciju vlasti, do običnog naroda koji je u njoj tražio utehu i predvidljivost. Kimon ističe ulogu astralne religije u preoblikovanju shvatanja o zagrobnom životu, gde se duša posle smrti ne spušta u Mračni Had, nego se uzdiže kroz planetarne sfere put zvezdanog neba.
Njegov rad detaljno prikazuje složen odnos i intelektualni sukob između astronomske determinisanosti i hrišćanskog učenja o slobodnoj volji, Božijoj blagodati i čudima. Koristeći bogatu arheološku i tekstualnu građu, Kimon je ovim delom postavio metodološke temelje za proučavanje mističnih kultova i sinretizma, pokazujući da je astrologija bila ključna spona između antičkog paganizma i srednjovekovnog pogleda na svet.
¾
Franc-Valeri-Mari Kimon (1868–1947), belgijski arheolog i istoričar, filolog i proučavalac epigrafije, pionir u istraživanju orijentalnih kultova u Rimskom carstvu, a njegovo životno delo posvećeno je dešifrovanju misterija Mitrinog kulta i njegovog širenja sa Istoka na Zapad. On je prvi naučno povezao arheološke nalaze iz dunavskih i rajnskih krajeva s drevnim persijskim korenima, objašnjavajući kako su vojnički misticizmi oblikovali duhovnu mapu Evrope pre hrišćanstva. Kimon je posedovao onaj redak dar da suvoparne arheološke izveštaje pretvori u fascinantnu priče o seobi duša i ideja, opisujući kako je „ludost Istoka” pokorila racionalni Rim.
